جلوه‌های عشق و ارادت در هیئت خانوادگی زائران حسینی

مرز مهران، ایلام – نوای نوحه‌خوانی، حال و هوایی روحانی و هیئتی کوچک، اما سرشار از عشق و معرفت، دل‌های زائران حسینی را مجذوب خود کرده است.

در میان ازدحام زائران، خانواده‌ای شش‌نفره، خود را وقف خدمت به عاشقان اهل بیت کرده‌اند. پدر نوحه‌خوانی می‌کند، فرزندان خردسال همخوانی دارند، مادر با چشمان اشک‌بار همراهی می‌کند، و پدربزرگ و مادربزرگ با سینی‌های شربت و سینه‌زنی، دل‌های زائران را صفا می‌بخشند.

زائران کوچک با قلب‌هایی بزرگ

در میان این خانواده، چهره‌ی معصوم و نافذ رقیه سادات حسینی، دختر ۷ ساله‌ای که با لباس سبز عربی به عشق حضرت رقیه (س)‌ راهی کربلا شده، توجه‌ها را به خود جلب کرده است. او در مسیر بازگشت، همراه با خانواده‌اش، در موکب امام رضا (ع) مشهد، به پدربزرگش که خادم این موکب است، کمک می‌کند. برادر پنج‌ساله‌اش، امیرمهدی، نیز داستان‌هایی از رشادت‌های اهل بیت امام حسین (ع) را با شوق روایت می‌کند.

آنها نه‌تنها عشق و ارادت خود را به خاندان عصمت و طهارت نشان می‌دهند، بلکه با درک عمیق از تاریخ، مظلومیت کودکان امام حسین (ع) را با رنج و درد کودکان غزه مقایسه می کنند. آنها در اولین دعایشان در حرم شش‌گوشه‌ی حسینی، از خداوند نجات کودکان مظلوم جهان را طلب کرده‌اند.

پیام عاشورا و تربیت حسینی

پدر این کودکان، سید هادی حسینی، بر نقش تربیت صحیح فرزندان در راه ائمه تأکید دارد. او معتقد است که راهپیمایی اربعین، مسیر آزادگی، حق‌طلبی و گفتمان حقیقت است که باید در نسل‌های آینده ترویج شود.

مادر این خانواده نیز با روایت داستان‌هایی از اهل بیت، فرزندانش را در مسیر شناخت ظالم و مظلوم هدایت می‌کند.او باور دارد که تاریخ هرگز ظلم را فراموش نمی‌کند و آزادگان، راه حسین (ع) را ادامه خواهند داد.

اتحاد مسلمانان و آرمان‌خواهی حسینی

این خانواده، همانند سایر اعضا، خادمان اهل بیت و موکب امام رضا (ع) مشهد هستند.دعای آنها، ظهور منجی عالم بشریت و سعادت خدمت به زائران حسینی است. آنها باور دارند که پیام عاشورا درس اتحاد و همبستگی است که جبهه‌ی حق را در برابر باطل پیروز خواهد کرد.

بوسه بر دستان رقیه کمترین عرض ارادت

این خانواده گرانقدر، عشق و معرفت به اهل بیت را نه‌تنها در دل، بلکه در عمل، نمایان کرده‌اند. به عنوان خبرنگار، توصیف لحظاتی که در میان این هیئت کوچک اما عظیم سپری شد، آسان نیست.

وقتی رقیه سادات با سینی شربت نذری نزدیک شد، گرمای دستان کوچک اما پراخلاصش را حس کردم. بوسه بر دستانش زدم، چرا که کمترین عرض ارادت یک خبرنگار به کودکان عاشق، خادمان و رهروان راه حسین (ع) است؛ کودکانی که مسیر عشق را با آگاهی انتخاب کرده‌اند.